Za chwilę, nasze dzieci wrócą do przedszkola czy szkoły.
Nie zapominajmy, że to co dla nas wydaje się być sukcesem, dla nich wcale nie musi nim być.

– Słuchajmy własnych dzieci, nie własnych niespełnionych marzeń i pragnień!
– Spójrzmy na świat ich oczami, na chwilę zamykając swoje!
– Dzieci nie muszą i nie chcą być naszą kopią. Myślą, pragną, czują i pragną być rozumiane w swojej inności i niepowtarzalności.
– Dzieci posiadają własną mądrość, pragną poznawać i uczyć się świata. Dajmy im możliwość spotkania ze światem realnym, nie wirtualnym!
– Niech słowa: „nie mam czasu” nie będą przez nich najczęściej odbieranym komunikatem. Nie posiadamy nic ważniejszego, czemu winniśmy poświęcić nas czas!
– Nie manipulujmy informacjami i wydarzeniami ! Dziecko szybko odkryje nasze kłamstwa i straci źródło, z którego czerpało pierwsze prawdy.
– Pochylajmy się często, aby doświadczało co to wrażliwość, delikatność i spokój.
– Puszczajmy dziecko przodem, aby nabierało do siebie zaufania.
– Pozwólmy mu zostawać w tyle, wtedy zrozumie, że ostatni, nie znaczy najgorszy.

Nie ma na świecie takiej ilości ciepła, dobra, uśmiechu, czułości i czasu, która mogłaby zepsuć nasze dziecko!
I pamiętajmy, że dziecko nie potrzebuje idealnych rodziców!
Potrzebuje mamy i taty z krwi i kości. Takich, którzy są odważni i się boją, śmieją się i płaczą, kłócą się i godzą, popełniają błędy i za nie przepraszają,
Potrzebuje rodziców, dla których będzie kimś najważniejszym na świeci, kimś kogo się nie opuszcza, nie zostawia i kocha na zawsze.

  • Amen.

  • mamadziewczynek

    „– Dzieci nie muszą i nie chcą być naszą kopią. Myślą, pragną, czują i pragną być rozumiane w swojej inności i niepowtarzalności. ” – to podoba mi się najbardziej. Kradnę i wypisuję wielkimi literami na korkowej w kuchni.

  • Ola

    Nasze dzieci potrzebują przede wszystkim czasu i uwagi, miłości i zrozumienia. Przytulajmy, nośmy i mówmy że je kochamy a wyrosną na fajnych, spełnionych i dobrych ludzi.
    Pozdrawiam
    http://miit.pl/

Polub nas, bedzie fajnie :)
Polubila(e)s? Kliknij tutaj aby sie wiecej nie wyswietlalo.
Przeczytaj inne:
Krzyczę na dzieci
Rzeczy których nie znoszę, a jednak serwuję je swoim dzieciom. Cz.1 – krzyk, kłamstwo, obrażanie, manipulacja

Na ogół, akceptuję ludzi takimi jakimi są, wiele potrafię znieść, wiele tolerować. Zdarzają się jednak takie sytuacje, które nie mieszczą...

Zamknij